niedziela, 9 maja 2021

NATURALNA BIBLIOTEKA. DZIEŃ BIBLIOTEKARZA I BIBLIOTEK 8 -15.05. BIBLIOTEKA? NATURALNIE, ŻE CZYTAMY!!!

Książki można czytać wszędzie, ale książka czytana na świeżym powietrzu jest zawsze jeszcze bardziej niezwykła!  Czynności czytania towarzyszy kontemplacja wszystkiego, co wokół - wszelkich dźwięków, zapachów, kolorów, temperatury powietrza...

Można dobierać sobie książki pod klimat otaczającego świata, a czasem książka może się nam sama dopasować, a potem już zawsze kojarzyć z konkretnym krajobrazem... Chłońmy świat wszystkimi zmysłami ! Razem z książkami!!!

Dziś Dniem Bibliotekarza rozpoczyna się Tydzień Bibliotek.

W związku z tym chciałam Wam zaprezentować najpiękniejszą bibliotekę, jaką stworzyła nasza szkolna społeczność szkolna. 

BIBLIOTEKA NA ŚWIEŻYM POWIETRZU!

 BIBLIOTEKA NATURALNA!




































Swoje święto obeszłam z niedużą, ale pompą! ;)



Zapraszam do oglądnięcia prezentacji na temat szeroko pojętego Bibliotekarstwa

Dzień Bibliotek i Bibliotekarzy




piątek, 23 kwietnia 2021

ŚWIATOWY DZIEŃ KSIĄŻKI I PRAW AUTORSKICH




Dziś obchodzimy Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich

Z tej okazji chciałabym wszystkich zachęcić do zrobienia czegoś dla książek i dla siebie przy okazji również.
Otóż, proponuję Wam, byście wyszli wraz ze swoją ukochaną książką, albo tą, która właśnie czytacie w piękny plener i udokumentowali to fotografią. Selfie też może być, oczywiście.
Tak więc odpocznijcie od ekranów i idźcie na spacer z papierowym przyjacielem.


Szelest stron i świeżych liści niech się ziści! ;)


Zdjęcia proszę nadsyłać do końca kwietnia na adres:
m.kieliszewska@dobrasp.pl


Nadesłanie fotografii jest jednoczesnym wyrażeniem zgody na zamieszczenie jej na blogu szkolnej biblioteki.



  


Młodsze klasy zapraszam oprócz powyższego zadania do zabawy za pośrednictwem prezentacji znajdującej się w poniższym linku:

 ŚWIATOWY DZIEŃ KSIĄŻKI I PRAW AUTORSKICH -  ZAPRASZAM DO ZABAWY

Autor: Marta Andrusiewicz


A teraz Drodzy Licealiści! I nie tylko!

Porozumiewamy się poprzez słowo, gest, spojrzenie. Słowo jednak wydaje się tym, co najpełniej może wyrazić nasze myśli. Słowa mają moc, potrafią zachwycać, poruszać serce, wzruszać, rozbawiać. Macie pewnie swoich ukochanych autorów, którzy mają taki sposób formułowania zdań i układania słów, że czujecie jakby mówili do Was i o Was. Może też macie tak, że podczas czytania książki zaznaczacie sobie fragmenty, które szczególnie Was zachwyciły? Bywają książki, które poruszają w całości do głębi serca – od słowa do słowa. Osobiście znam takie, które bym musiała całe pozakreślać! 😉

Niestety nie pamiętam w jakiej to było książce, ale onegdaj zaintrygowało mnie sformułowanie: „mężczyzna o miętowym głosie”. Do dziś zastanawiam się jaki to może być głos; ten opis tak poruszył moją wyobraźnię. Bo taka jest w właśnie rola książki - przemawiać poprzez słowo do wyobraźni, poruszać ją, rozwijać, bujać nawet! ;)

Z okazji Światowego Dnia Książki chciałabym zachęcić Was byście podzielili się ze społecznością szkolną fragmentami (może nawet jakimś jednym zdaniem), które szczególnie Was w jakiejś książce poruszyły. Można też wymienić całą książkę, jeżeli poruszyła serce jako całość . Można przesłać zdjęcie książki, zdjęcie fragmentu w książce, albo po prostu przepisać fragment albo jedno zdanie, które szczególnie do nas przemówiło. Wszystkie te wspaniałości - fragmenty „ słownej uczty” można przesłać na mój adres:

m.kieliszewska@dobrasp.pl 

Zapraszam do zabawy

czwartek, 1 kwietnia 2021

MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ PTAKÓW. PTAKI W LITERATURZE.


1 kwietnia obchodzimy Międzynarodowy Dzień Ptaków. Święto zostało ustanowione w 1906 r. podczas ratyfikacji Konwencji o ochronie ptaków pożytecznych dla rolnictwa z 19 marca 1902 r., do której Polska jako strona przystąpiła w 1932 r. Celem jest zwrócenie uwagi na niebezpieczeństwa zagrażające ptakom na całym świecie i zachęcenie do pomocy w ochronie tych zwierząt i ich siedlisk.

W ten wyjątkowy dzień warto przypomnieć sobie, w jaki sposób możemy na co dzień pomagać ptakom. Można powiesić skrzynkę lęgową, zadbać o obecność owocowych drzew lub krzewów zapewniających ptakom pokarm, wystawiać pojnik albo zadbać o śródpolną miedzę czy oczko wodne. W miastach można pomagać ptakom gniazdującym w budynkach, m. in. kawkom, wróblom i jerzykom, którym zagrażają prace ociepleniowe, w przypadku prowadzenia których inwestor musi posiadać wymagane prawem zezwolenie.

Międzynarodowy Dzień Ptaków to doskonała okazja by przypomnieć, jak dużą rolę ptaki odgrywają w życiu człowieka. Świat byłby smutny bez radosnego śpiewu, pięknego ubarwienia czy też ciekawych ptasich zachowań.

Ptakom poświęcono wiele dzieł litarackich . Motyw ptaka jest wszechobecny w literaturze.

Co o symbolu ptaka w różnych epokach literackich ma do powiedzenia słownik symboli literackich? Warto się zapoznać!


PTAK  - Symbol pokoju, świętości, duszy ludzkiej.


STAROŻYTNOŚĆ
BIBLIA, STARY TESTAMENT

PTAK - ZWIASTUN RATUNKU: Gołębica z gałązką oliwną w dziobie była dla Noego i pasażerów arki zwiastunką, że wody potopu opadają. Przynosiła radosną zapowiedź ratunku, była także zwiastunką pokoju, jaki zapanował między Bogiem a całym stworzeniem. Na znak tego pokoju - nowego przymierza, Bóg zawiesił na niebie tęczę.


NOWY TESTAMENT


PTAK - WCIELENIE DUCHA ŚWIĘTEGO: W czasie chrztu Chrystusa zstąpił na Niego Duch Święty "w postaci cielesnej niby gołębica".
MITOLOGIA

PTAK - SYMBOL MĄDROŚCI: Ptakiem poświęconym Atenie - bogini mądrości - była sowa, która do dziś jest kojarzona z tą cechą.

PTAK - DRAPIEŻNIK: Sęp (lub orzeł) codziennie przylatywał do skały w górach Kaukazu, gdzie był przykuty tytan Prometeusz, i wyjadał mu wątrobę. Od tej męki uwolnił nieszczęśnika dopiero Herakles.


ŚREDNIOWIECZE
DZIEJE TRISTANA I IZOLDY

PTAK - SYMBOL NIEOGRANICZONEJ WOLNOŚCI, PTAK - ISTOTA PRZYNOSZĄCA WIEŚCI Z DALEKA: Marek przekonuje się o istnieniu Izoldy dzięki ptakom, które pewnego dnia przynoszą mu jej długi złoty włos.
BOSKA KOMEDIA D. ALIGHIERI

PTAK - DUSZA LUDZKA: W Raju Dante ma okazję patrzeć na szczęśliwe ludzkie dusze. Jedna z nich to orzeł, który oznajmia: "Ku wielkiej jestem podniesiony cześci, / Dokąd pragnienia żadne nie dorosną".


RENESANS
DEKAMERON - SOKÓŁ G. BOCCACCIO

PTAK UMOŻLIWIAJĄCY POROZUMIENIE: Dzięki istnieniu sokoła, możliwy jest kontakt Monny Giovanny z kawalerem Federigo degli Alberighi. Kiedy jej synek jest chory i prosi o pięknego sokoła, który należy do adoratora Monny, ta decyduje się iść po sokoła. Alberighi jest zrozpaczony, bo kazał swego ukochanego ptaka zabić i przygotować z niego poczęstunek dla damy. To wyraz jego miłości i poświęcenia, wobec którego Monna nie może pozostać obojętna.


OŚWIECENIE
PTASZKI W KLATCE I. KRASICKI

PTAK W NIEWOLI: Ptak jest naturalnie kojarzony z wolnością, swobodą w przemierzaniu nieba, możliwością pokonywania granic, barier. Krasicki pokazał ptaka w klatce (czyżyka) - tęskniącego za wolnością. Aby uwypuklić niebezpieczeństwo "przyzwyczajenia do niewoli", pokazał obok niego ptaka urodzonego w klatce, który czuje się w niej doskonale.


ROMANTYZM
MOJA PIOSNKA (II) C. K. NORWID, SMUTNO MI, BOŻE... J. SŁOWACKI

PTAK - SYMBOL OJCZYZNY: Dla romantyków-emigrantów, wygnańców symbolem ojczyzny był bocian. Wspomina o nim Norwid w wierszu Moja piosnka II:

"do kraju tego, gdzie winą jest dużą

Popsować gniazdo na gruszy bocianie,

Bo wszystkim służą

Tęskno mi, Panie..."

a także Słowacki w wierszu Hymn (Smutno mi, Boże...):

"Dzisiaj na wielkim morzu obłąkany

Sto mil od brzegu i sto mil przed brzegiem

Widziałem lotne w powietrzu bociany

Długim szeregiem

Żem je znał kiedyś na polskim ugorze

Smutno mi, Boże...".
GRÓB AGAMEMNONA J. SŁOWACKI

PTAK - SYMBOL PRÓŻNOŚCI, ŚLEPEGO NAŚLADOWNICTWA: Paw i papuga to ptaki, do których poeta porównuje szlachecką Polskę:

"Pawiem narodów byłaś i papugą

A teraz jesteś służebnicą cudzą".
DZIADY CZ. III A. MICKIEWICZ

ORZEŁ - SYMBOL PYCHY: Z orłem utożsamia się Konrad, walczy z krukiem - symbolem zła:

"To kruk olbrzymi - ktoś ty? - ktoś ty, kruku?

Ktoś ty? - jam orzeł! - patrzy kruk - myśl moję plącze!

Ktoś ty? - jam gromowładny! -

Spojrzał na mnie - w oczy mię jak dymem uderzył,

Myśli moje miesza - plącze -"
PAN TADEUSZ A. MICKIEWICZ

PTACTWO DOMOWE - SYMBOL SIELSKOŚCI, ŁADU, PORZĄDKU, PRZYTULNOŚCI WIEJSKIEGO DWORKU: Ptaki domowe to znak dobrobytu, bogactwa, gospodarności, w Soplicowie jest dla nich urządzona specjalna zagroda. Ptactwo domowe to ulubieńcy Zosi, która wygląda wśród nich wyjątkowo wdzięcznie:

"Zosia w porannym stroju i z głową odkrytą

Stała, trzymąjąc w ręku podniesione sito;

Do nóg jej biegło ptastwo; stąd kury szurpate

Toczą się kłębkiem, stamtąd kogutki czubate,

Wstrząsając koralowe na głowach szyszaki

I wiosłując skrzydłami przez bruzdy i krzaki,

Szeroko wyciągają ostrożaste pięty;

Za nimi z wolna indyk sunie się odęty,

Sarkając na trzpiotalstwo swej krzykliwej żony;

Owdzie pawie jak tratwy długimi ogony

Sterują się po łące, a gdzieniegdzie z góry

Upada jak kiść śniegu gołąb srebrnopióry".


NIE-BOSKA KOMEDIA Z. KRASIŃSKI

PTAK - SYMBOL PRÓŻNOŚCI I PYCHY: Wypchany orzeł to w dramacie symbol fałszywej poezji, pychy niespełnionego artysty, mającego pretensje do wielkiej twórczości, ale niezdolnego do niej.

PTAK - SYMBOL WIELKOŚCI: Pankracy po rozmowie z hrabią Henrykiem zwraca się do niego słowami: "dwa orły z nas, ale gniazdo twoje strzaskane piorunem". Przywódca rewolucjonistów uznaje tym samym wyjątkowość i niepospolitość przeciwnika, ale wieszczy mu śmierć.

MŁODA POLSKA


ALBATROS CH. BAUDELAIRE

PTAK - SYMBOL MODERNISTYCZNEGO POETY: W wierszu pojawia się albatros - ptak niezwykle piękny w locie dzięki potężnym skrzydłom, i z ich powodu bardzo niezdarny na lądzie. Do takiego ptaka został porównany modernistyczny poeta, człowiek niesiony na skrzydłach natchnienia, zdolny tworzyć arcydzieła i zupełnie nieporadny w szarej codzienności.
BIAŁE ŁABĘDZIE B. BUTRYMOWICZ

PTAK - SYMBOL ZAGADKI ŚWIATA, ZAGADKI BYTU: W tym symboliczny wierszu biały łabędź (ze swoją wygiętą w znak zapytania szyją) staje się symbolem niejasności, tajemniczości świata.
ROZDZIÓBIĄ NAS KRUKI, WRONY... S. ŻEROMSKI

PTAK - SYMBOL PRZECIWNIKÓW WALKI O WOLNOŚĆ: Dreszcz wywołuje lektura fragmentu poświęconego atakowi wron na zwłoki. Narrator personifikuje wrony, ironicznie przypisując im niezwykłą rozwagę i mądrość. Takie określenia jak: "postęp trupojadów", "Wrony z wielką rozwagą, taktem, statkiem, cierpliwością i dyplomacją zbliżały się przekrzywiając głowy i uważnie badając stan rzeczy", odczuwanie interesów własnego "dzioba i żołądka" nadają wronom wręcz symboliczne cechy przeciwników walki narodowowyzwoleńczej. Gdy wreszcie wrona "zapragnęła zajrzeć do wnętrza mózgu, do siedliska wolnej myśli i zupełnie je zeżreć", gdy "poczęła dobijać się zapamiętale do wnętrza tej czaszki, do tej ostatniej fortecy polskiego powstania", zabrzmiało to już ostrzegawczo, katastroficznie. Naturalistyczny obraz, w którym autor użył drastycznych szczegółów i utożsamił naturę z ludźmi, posłużył ukazaniu degradacji człowieka, który przekroczył granicę ludzkiej godności, czym wyraził zgodę na zwierzęce bytowanie w "interesie dzioba i żołądka", gdy tymczasem ginie ostatni powstaniec.


LUDZIE BEZDOMNI S. ŻEROMSKI

PTAK - SYMBOL ŚMIERCI, ZWIASTUN NIESZCZĘŚCIA: Krzyk pawia zwiastuje śmierć: "Zdawało mu się, że ta chora kobieta, której nic pomóc nie mógł, jest to najbliższa jego istota. Były chwile, kiedy mu się widziało, że to on sam leżał na tym posłaniu, wpatrywał się w gasnące światło, że jego usta szeptały cichą modlitwę... Sennym, drzemiącym okiem wpatrywał się w całe życie tej kobiety, przechodził je wzdłuż ostrymi myślami i widział jak na dłoni. (...) Judym wytężył oczy i zaczął szukać białego pniaka, który tu przejeżdżając widział - i oto nagle zląkł się aż do gruntu serca. Z dala, z dala nadleciał po rosach krzyk pawia.

Doktor zamknął oczy, głowę wtulił w ramiona, zgarbił się i drżącymi wargami coś do siebie szeptał".

20-LECIE MIĘDZYWOJENNE


SKLEPY CYNAMONOWE - PTAKI B. SCHULZ

PTAK - SYMBOL SZTUKI I MARZEŃ: Ptaki, które u Schulza pojawiają się często, symbolizują poezję i sztukę, marzenia, które potrafią zapanować nad życiem człowieka. Od szarej rzeczywistości ojciec ucieka hodując ptaki, zajęciu temu oddaje się całkowicie, utożsamiając się z nimi i zapominając o całym świecie. Kiedy Adela wypędza ptaki, ojciec usiłuje uciec razem z nimi: "Razem z ptasią gromadą ojciec mój, trzepiąc rękoma, w przerażeniu próbował wznieść się w powietrze". Rozsądek Adeli niweczy świat marzeń ojca. W wielu kulturach ptaki uchodzą za istoty pokrewne niebu, za wcielenie duszy i pośredników między niebem a ziemią. Wierzono, że dusza opuszcza ciało jako ptak. W psychoanalizie ptak jest symbolem osoby śpiącej.


W naszej bibliotece mamy bardzo dużo książek o ptasiej i okołoptasiej tematyce. Oto niekóre z nich. Zapraszam do wypożyczania i czytania tychże! :)













niedziela, 21 marca 2021

Światowy Dzień Poezji - poeci związani z Poznaniem. Emilia Waśniowska.

 Światowy Dzień Poezji – to święto obchodzone corocznie 21 marca, ustanowione przez UNESCO jesienią 1999 roku. Główne uroczystości tego święta odbywają się w Paryżu. W tym dniu promuje się czytanie, pisanie, publikowanie i nauczanie poezji na całym świecie.

       Dzień Poezji był kiedyś obchodzony 5 października. W drugiej połowie XX w  społeczność światowa zaczęła go obchodzić 15 października, w dniu urodzin Wergiliusza, wybitnego poety starożytnego Rzymu. Tradycja obchodów tego święta w październiku utrzymuje się w wielu krajach, czasem w innym dniu lub w listopadzie.

Poznań jest miastem, w którym urodziło się, wychowało, mieszkało i tworzyło wielu znanych polskich poetów. Warto by było coś o nich wiedzieć i o nich pamiętać. 

Może kiedyś na ulicy, bądź w sklepie otarliście się o prawdziwego poetę i nawet o tym nie wiedzieliście? Może czytając wiersze w swoich podręcznikach, albo w innych poetyckich  tomikach napotkaliście wiersze autorów, którzy, tak jak Wy, uwielbiali, albo nadal uwielbiają chodzić na spacery po poznańskim Starym Rynku, po parku Sołackim, albo ogrodach zoologicznych.

Najstarszym znanym poetą związanym z Poznaniem był Klemens Janicki - polski poeta piszący w języku łacińskim, humanista okresu Odrodzenia, wykształcony w poznańskiej Akademii Lubrańskiego. Pomnik upamiętniający  tego poetę stoi od 1915 na skrzyżowaniu ulic 23 Lutego i ulicy Masztalarskiej.
     W okresie Romantyzmu tworzył w Poznaniu Ryszard Wincenty Berwiński, członek Towarzystwa Literacko-Słowiańskiego we Wrocławiu, folklorysta i uczestnik Wiosny Ludów.

W naszym mieście tworzyli również: Roman Brandstaetter, Bogusława Latawiec, Eugeniusz Sterna- Wachowiak,  Wincenty Różański, Andrzej Babiński, Józef Ratajczak,  Emilia Waśniowska i wiele innych poetów i poetek.
Dziś chciałam przybliżyć postać Emilii Waśniowskiej, której to poświęciłam cykl zajęć dla uczniów klas I - III.

Emilia Waśniowska urodziła się 20.09.1954 w Poznaniu, zmarła 26.11.2005 
W 1973 ukończyła II Liceum Ogólnokształcące im. Heleny Modrzejewskiej, a w 1977 filologię polską na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. Swoją lirykę publikowała na łamach "Tygodnika Powszechnego", "Tygodnika Kulturalnego"i  " Życia Literackiego". Zadebiutowała arkuszem poetyckim "Przychylić ziemi" .
Pracowała w poznańskim Pałacu Kultury (obecnie CK Zamek), w Ogólnopolskim Ośrodku Sztuki dla Dzieci i Młodzieży, w Liceum Sióstr Urszulanek i w różnych szkołach podstawowych. Od 1992 była dyrektorem szkoły Podstawowej nr 34 na os. B.Śmiałego. Przez kilka lat, jako "Radiowa Sowa" prowadziła audycję dla dzieci w Radiu Merkury Poznań
W Szkole 34 prowadziła oryginalne akcje popularyzujące czytelnictwo i rozwijające zainteresowanie książką, zachęcające dzieci i młodzież do samodzielnych prób twórczych. Dzięki niej osiedlowa podstawówka - moloch stała się miejscem częstych odwiedzin wybitnych współczesnych pisarzy, których Emilia Waśniowska pozyskała dla realizacji zadania „rozczytywania” dzieci. Inicjowała liczne konkursy literackie, upowszechniała kulturę czytelniczą, jednocześnie kładąc duży nacisk na edukację estetyczną – z jej inicjatywy zorganizowano ekspozycję „Fiknijmy koziołka” (kolekcja koziołków wykonanych przez artystów plastyków), prezentowaną następnie w całym kraju. Była autorką ponad stu tekstów piosenek śpiewanych przez zespoły dziecięce, zaś jej wiersze znajdują się w podręcznikach szkolnych, almanachach, antologiach i czasopismach. 
 To tej szkole oddała dużo swojego serca. Prowadziła oryginalne akcje popularyzujące czytelnictwo i rozwijające zainteresowanie książką, zachęcające dzieci i młodzież do samodzielnych prób twórczych. Dzięki niej osiedlowa podstawówka – moloch stała się miejscem częstych odwiedzin wybitnych współczesnych pisarzy, których Emilia Waśniowska pozyskała dla realizacji zadania „rozczytywania” dzieci. Inicjowała liczne konkursy literackie, upowszechniała kulturę czytelniczą, jednocześnie kładąc duży nacisk na edukację estetyczną – z jej inicjatywy zorganizowano ekspozycję „Fiknijmy koziołka” (kolekcja koziołków wykonanych przez artystów plastyków), prezentowaną następnie w całym kraju. Była autorką ponad stu tekstów piosenek śpiewanych przez zespoły dziecięce, zaś jej wiersze znajdują się w podręcznikach szkolnych, almanachach, antologiach i czasopismach. 
Od 1990 należała do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Była także członkinią Zarządu Głównego Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza
    We wrześniu 2003 zachorowała na guza mózgu. W listopadzie 2003 zorganizowano cykl koncertów na rzecz leczenia poetki. Uzbierano oczekiwaną kwotę, ale niestety, choroba była silniejsza. Poetka została pochowana na cmentarzu przy ulicy Lutyckiej .W styczniu 2004 Księgarnia św. Wojciecha wydała tomik wierszy Emilii Waśniowskiej pt. „Nie obrażam się na Boga”, będący lirycznym świadectwem jej zmagań z chorobą nowotworową.

  Autorka była nominowana w 2003 do nagrody Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej „Sztuka Młodym”. W 2005 jej twórczość nagrodzona została statuetką „Pegazika” podczas IV Poznańskich Targów Książki dla Dzieci i Młodzieży. Jedna z ulic w Poznaniu na Strzeszynie nosi jej imię. 
26 listopada 2006 roku Szkole Podstawowej nr 83 : Łejery" w Poznaniu, nadano imię Emilii Waśniowskiej. Sposobem na wspominanie patronki w Łejerach są coroczne Emiliady, czyli święto dziecięcej piosenki i poezji. Prezentowane są płyty i śpiewniki z piosenkami, do których słowa napisała Emilia Waśniowska. Emiliada to, oprócz koncertów, także warsztaty dla nauczycieli, które prezentują sposoby na wychowanie młodzieży przez poezję. Warsztaty kontynuują metody wychowania, jakie Emilia Waśniowska realizowała w swoim życiu w pracy z dziećmi i młodzieżą. 


Bibliografia:

 Przychylić ziemi (1981) 

· Kajtek (1986) 

· Mili-lili-lawi (1988) 

· Przychodzę do Ciebie (1989) 

· Powrót Wojciecha (1996) 

· Beskidzkie obrazki (1998) 

· Kiedy słychać ptaki (1998) 

· Piosenki na III tysiąclecie. Wybór i układ... (1999) 

· Oswajam strach (2001) 

· Pokochać Babę Jagę (2002) 

· Wesołe miasteczko (2004) 

· Nie obrażam się na Boga (2004) 

· Imię to nie fraszka (2005) 

· Pamiątki Babuni (2006) 


                                                                                                                                                                Żródło: Wikipedia

Zapraszam do obejrzenia inscenizacji wierszy Emilii Waśniowskiej

WIERSZE EMILII WAŚNIOWSKIEJ CZYTANE PRZEZ POZNAŃSKICH AKTORÓW

Na szkolnych zajęciach poświęconych postaci Emilii Waśniowskiej uczniowie mogli zapoznać się z twórczością poetki, mogli obejrzeć wszystkie tomiki poezji, które zostały wydane., mieli okazję usłyszeć wiele opowieści i anegdot dotyczących Jej życia i twórczości .Udostępniłam uczniom również mój zeszyt z czasów szkoły podstawowej, do którego wklejałam przez lata wiersze, opowiadania drukowane w czasopismach dla dzieci (np. nr 13 gazetki "MIŚ" z 1988 roku poświęcony w całości twórczości Emilli Waśniowskiej), artykuły z gazet, które dotyczyły poetki , a także wiersze dedykowane mojej osobie ;)
Była Ona bowiem wpierw moją wychowawczynią i nauczycielką j. polskiego w szkole podstawowej, a później przez kolejne lata moją najbliższą przyjaciółką.
I choć minęło ponad 15 lat od śmierci Emili, jest Ona ciągle w pamięci mojej i wielu osób, które miały ten zaszczyt Ją w swoim życiu spotkać.
Cieszyłam się, że mogłam opowiedzieć uczniom o tak mi bliskiej osobie, że mogłam podzielić się moimi wspomnieniami, których mam w sobie wiele...
Spośród wszystkich czytanych wierszy, dzieciom najbardziej przypadły do gustu fraszki z tomiku  "Imię to nie fraszka". Wiele klasowych imion doczekało się swoich krótkich epigramów na swój temat i była to dla wszystkich atrakcyjna zabawa. Nawet niektórzy, co dotarło do mnie po zajęciach, wymyślali własne fraszki o imionach. Dzień Poezji więc spełnił swoje zadanie ;)